‫ارائه شده توسط تاپ وان مووی تلگرام ما : @TopOneMovie بزرگترین آرشیو فیلم و سریال بدون سانسور
سایت دانلود فیلم و سریال بدون سانسور با زيرنويس فارسي تاپ وان مووی
‫جاناتان... گوشت با منه؟ ‫وای خدایا...
‫واقعا به چی نگاه می‌کنی؟
‫- چی؟ ‫- وقتی باهات...
‫حرف می‌زنم رو می‌گم.
‫چیه؟ به فرش نگاه می‌کنی؟
‫به دیوار نگاه می‌کنی؟ ‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫دیدین؟ وقتی باهاش صحبت می‌کنم، ‫بهم نگاه نمی‌کنه.
‫دلیلی داره که به کارولین نگاه نمی‌کنی؟
‫گمون می‌کردم دارم نگاهش می‌کنم.
‫چی؟ یعنی کنار سرت هم چشم داری؟
‫- من این شکلی گوش می‌دم دیگه. ‫- عه... نمی‌دونستم.
‫خیلی‌خب، این شکلی تمرکز می‌کنم، خب؟
‫خیر سرت چند وقته من رو می‌شناسی؟
‫- این شکلی نگاه می‌کنم. خب حالا. ‫- نه‌خیر، این شکلی نیست.
‫کارولین، احیانا اگه جاناتان حرفت رو...
‫تکرار کنه، حس می‌کنی حرفت رو شنیده؟
‫نه‌خیر، نمی‌خوام حرف خودم رو تکرار کنه.
‫باید خیر سرش نگاهم کنه.
‫نگاهم کن.
‫سرت رو بچرخون و نگاهم کن.
‫آها، لابد بامزه است، خیلی بامزه است.
‫خیلی سخته؟
‫به من دستور نده ‫و با انگشت بهم اشاره نکن، خب؟
‫نمی‌دونم چرا خوشش نمیاد ‫با انگشت بهش اشاره کنم.
‫آره، نمی‌دونی چرا.
‫فرض کنین صبح تا شب ‫این شکلی باشه.
‫فرض کنین دیگه! فرض کنین.
‫شاید بهتر باشه راجع به مادرش ‫باهاش صحبت کنین.
‫وقتی بچه بودی، مامانت با انگشت...
‫بهت اشاره می‌کرد؟ واسه همین بدت میاد؟
‫یه هفته هم از فوت مامانم نگذشته‌ها.
‫واقعا خیلی عوضی‌ای.
‫من عوضی‌ام؟
‫- شنیدین؟ ‫- آره.
‫- من خیلی عوضی‌ام. ‫- آره. آره.
‫چنین دیدی بهم داره. ‫به من می‌گه عوضی.
‫به منی که همیشه ‫همه کارهات رو می‌کنم می‌گی عوضی.
‫- دان، دان. ‫- همه کارهات با منه.
‫- دان. ‫- آره دان، خودت درستش کن.
‫درستش کن. شرایطش رو بهتر کن. ‫خودش از پسش برنمیاد.
‫دان. نمی‌خوای حرفی بزنی؟
‫این حرف‌ها رو که خونه هم می‌شد زد.
‫اِم...
‫خب، جفتتون روش ارتباط مفیدتری بلدین.
‫پس نظرتون چیه...
‫کمی از توهین‌هاتون کاسته...
‫و احساساتتون رو صادقانه‌تر بیان کنین؟
‫خیلی‌خب، یکی از احساساتم رو ‫صادقانه‌تر بیان می‌کنم. اِم...
‫خیلی وقته که داریم میایم اینجا،
‫ولی هیچ تغییری حاصل نشده.
‫می‌دونی چیه جاناتان؟
‫اذیتش نکن، انگار خیلی خسته است.
‫واقعا خسته جلوه می‌کنی.
‫«ناراحتم کردی»
‫مترجمان: «کیارش نعمت گرگانی و آرمان اسدی»
‫داشتم می‌رفتم سر کلاس...
‫و با خودم گفتم یه سر بیام ‫حالت رو بپرسم. سلام.
‫گونه جدیدی آوردیم. می‌خوای امتحانش کنی؟ ‫خیلی خوش‌فازه.
‫- نه. ‫- مامان.
‫تو گل می‌کشی. من تو گل‌فروشی کار می‌کنم. ‫بگیرش دیگه.
‫از تو گل نمی‌خرم.
‫جایی که ازش می‌خری ‫بدجوری سرت رو کلاه می‌ذاره.
‫- از اونجا نمی‌خرم. ‫- می‌خری.
‫خیلی‌خب، از این حرف‌‎ها خوشم نمیاد.
‫می‌تونی از خودم بخری.
‫وای نه، ممنون.
‫ای خدا، اصلا خوشم نمیاد ‫اینجا کار کنی. خطرناکه.
‫حراست داریم.
‫هوم؟
‫می‌شه یه دونات بردارم؟
‫اِم... خیلی‌خب، ولی واسه ‫دانشجویانم خریدمشون...
‫واسه دانشجویانم خریدمشون...
‫- ایول. مرسی مامان. ‫- این‌ها...
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خب، نویسندگی رو چیکار کردی؟
‫دارم می‌نویسم.
‫خیلی مشتاقم.
‫اها، خب، زیاد هیجان‌زده نشو.
‫نمی‌دونم خوبه یا نه.
‫شوخیت گرفته؟ ‫می‌ترکونی.
‫خیلی دوستت دارم. ‫باید برم، خب؟
‫- خیلی دوستت دارم. خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫بیدار شو.
‫یعنی نویسنده‌ای؟
‫اصلا نگفته بودی.
‫خب، دارم سعی می‌کنم بشم.
‫درک می‌کنم. ‫من مدیر اجرایی تولیدم.
‫[دانشگاه نیو اسکول]
‫می‌خوام راجع به مردی بنویسم ‫که تو خیابون دیدمش...
‫و بهم گفت چرخ ماشینش پنچر شده ‫و باید لباس‌های قشنگش رو...
‫عوض کنه تا لاستیکش رو باز کنه.
‫خلاصه ازم خواست ‫تا لباس‌های قشنگش رو...
‫عوض می‌کنه، حواسم باشه ‫که کسی نبیندش.
‫- من هم... ‫- من هم چنین تجربه‌ای داشتم.
‫- واقعا؟ ‫- خب، چند ساله بودی؟
‫- نه ساله. ‫- خیلی‌خب.
‫متوجه نمی‌شم. ‫خب که چی؟
‫شلوارش رو در آورد،
‫بهم زل زد و خودارضایی کرد.
‫حالم به هم خورد.
‫از وقوع چنین اتفاقی...
‫واسه جفتتون خیلی وحشت کردم ‫آیوی و ماریل.
‫ولی قطعا نوشتن از چنین...
‫تجربیات شخصی‌ای الزامیه.
‫شک نکنین.
‫بیلی، تو حرفی برامون نداری؟
‫عه، چرا. خیلی‌خب، اِم...
‫خب، قبلا دختری رو می‌شناختم ‫که بیش از حد حرف می‌زد.
‫اِم... دیوانه‌ام می‌کرد.
‫ولی یه بار زنبوری رفت تو دهنش...
‫و به نظر من خیلی بامزه...
‫و شاعرانه بود.
‫اِم... واقعا با خودم گفتم:
‫«خدا رو شکر! شاید الان دیگه خفه بشه.»
‫ولی بعدش حساسیتش عود کرد و مرد.
‫عه، وای. ‫انتظارش رو نداشتم.
‫خیلی وحشتناکه.
‫جلوی خودت از دنیا رفت؟
‫اِم، تو بیمارستان از دنیا رفت؛ ‫ولی خیلی وحشتناک بود.
‫من هم می‌خوام از اون روز بنویسم.
‫آخه بابت خندیدنم عذاب وجدان دارم.
‫حالم خیلی خراب شده بود.
‫خب، به نظرم احتمالش هست...
‫داستان به شدت تأثیرگذاری بشه.
‫اگه آدم بخواد راجع به فردی بنویسه ‫که هنوز زنده است،
‫ولی اثر در مدح طرف نباشه چی؟
‫راستش رو بخوای، به نظرم...
‫هرچی می‌خوای بنویس، ‫ولی به خودش نشون نده.
‫جدی می‌گم، آره.
‫اِم، تو فکر چه‌جور داستانی هستی هال؟
‫داستانش تو زندان رخ می‌ده.
‫آها، خیلی‌خب.
‫خب، کدوم خصوصیات زندان نظرت رو جلب کرده؟
‫خود حبس؟
‫چرا که نه؟
‫خدا جون، چه کلاس مفیدی داشتیم بچه‌ها.
‫خیلی از گروه خوبمون غافلگیر شدم.
‫خودتون رو تشویق کنین.
‫ایول، خیلی حال کردم. ‫حرف نداره.
‫به نظرم دیگه تکمیل شده.
‫حتما حالت از خوندنش به هم می‌خوره.
‫به هیچ وجه بث.
‫حرف نداره عزیز دلم، جدی می‌گم.
‫باشه، ولی واسه چی ‫سیلویا چیزی نگفته؟
‫شاید بد دراومده. شاید در حد شرح حالم نیست.
‫تو کتاب خیلی خوبی نوشتی.
‫از من بشنو، باهات تماس می‌گیره.
‫احتمالا صرفا...
‫هنوز نخوندتش، همین و بس.
‫واقعا؟
‫- آره، مطمئنم. ‫- کاش شرح حالم بیشتر می‌فروخت.
‫- به نظرت واسه چی بیشتر نفروخت؟ ‫- عزیز دلم.
‫از من بشنو،
‫شرح حالت حرف نداشت.
‫کتاب جدیدت حرف نداره.
‫خب؟ خیلی خوشش میاد.
‫عه، الیوته. ‫بهتر نبود دعوتش می‌کردیم؟
‫عزیز دلم، سالگردمونه‌ها.
‫- بعدا بهش زنگ می‌زنیم. ‫- باشه، درست می‌گی.
‫بیا جلو.
‫هوم.
‫- خیلی‌خب... ‫- خیلی‌خب.
‫خوب ماچ می‌کنی.
‫- از اولش خوب ماچ می‌کردی. ‫- ممنون.
‫- سالگردمون مبارک. ‫- وای.
‫خب، وای خدا جون.
‫این چیه؟
‫- وای، جعبه کوچولوئه. ‫- آره.
‫- عه، وای! ‫- خوشت اومد؟
‫خیلی قشنگه.
‫- عاشقش شدم. ‫- خب،
‫- طرح برگه. ‫- آره... من رو می‌شناسی دیگه.
‫آره. حرف نداره.
‫آره. خیلی‌خب.
‫عاشقش شدم.
‫ای وای.
‫سالگردمون مبارک.
‫عه، وای. اینجا رو باش.
‫وای.
‫- یقه‌هفته. ‫- آره.
‫- عه، وای، خیلی نرمه. ‫- خیلی نرمه، مگه نه؟
‫- آره. آره. ‫- آره.
‫- سلام. ‫- سلام. ما خیلی خوش‌شانسیم.
‫- آره. همین‌طوره. ‫- آره.
‫سلام. ‫امری داشتین؟
‫می‌خوام پلیور بردارم.
‫احیانا پلیور قرمز ندارین؟
‫قرمز. خیلی‌خب، وایستین. ‫الان نگاه می‌کنم.
‫شما دوقلویین؟
‫دوقلوییم؟ اِم، خواهریم.
‫ایشون خواهر به شدت بزرگ‌ترمه،
‫تقریبا ۲۵ سال بزرگ‌تره.
‫ببینین، این یکی چطوره؟
‫خوبه؟
‫وای، باهاش خیلی ناز می‌شین.
‫چه قرمز خوش‌رنگیه.
‫- ممنون. ‫- قابلتون رو نداره.
‫افراد مسن رو ناز خطاب نکن.
‫ناز بود دیگه.
‫نه‌خیر، نوزادها نازن، خب؟
‫درسته.
‫- ای خدا، خیلی کار غم‌انگیزیه. ‫- دقیقا.
‫سلام. بفرمایین.
‫- امرتون؟ ‫- سلام عزیز دلم.
‫شلوار مشکی ندارین؟
‫شلوار مشکی. خیلی‌خب، ‫بهت میاد سایزت ۲۷ یا ۲۸ باشه.
‫خیلی‌خب، می‌رم ببینم.
‫چکمه هم می‌خوام.
‫آها، روزی یه قلم جنس بیشتر نمی‌دیم؛
‫ولی می‌تونین فردا هم تشریف بیارین.
‫آها. نمی‌تونم فردا تشریف بیارم ‫زنیکه احمق.
‫چه حیف.
‫این چطوره؟
‫از این خوشت میاد؟
‫- آره. ‫- آره، خوشش میاد.
‫خیلی‌خب. به سلامت.
‫به سلامت.
‫چیه؟ واسه چی این‌قدر بدجنسی؟
‫بهم گفت زنیکه احمق.
‫کار خیلی رضایت‌بخشیه، مگه نه؟
‫دقیقا، بخشش حس خیلی خوبی داره. سلام.
‫نمی‌خوام کمکش کنم.
‫اون که اصلا کمکم نکرده، ‫پس من واسه چی باید کمکش کنم؟
‫گمون کنم خواهر و برادرت ‫نظر دیگه‌ای داشته باشن،
‫آخه دارن کمکش می‌کنن.
‫چه بدونم، شاید از من مهربون‌ترن.
‫اعصابشون از کاری نکردنم خرد شده.
‫کلی دکتر می‌برنش...
‫و ناخن پاش رو می‌گیرن.
‫جیم، مدت زیادی ‫از شروع جلسات ما نمی‌گذره،
‫ولی امیدوارم بتونیم کم‌کم...
‫از رابطه‌ات با پدرت بگیم.
‫گوش نمی‌دین چی می‌گم‌ها.
‫بابام خیلی عوضی بود.
‫هنوز هم هست.
‫حرفی نیست.
‫صرفا خوشم نمیاد بقیه ‫از دستم دلخور باشن.
‫خودم، برادرم و خواهرم خیلی صمیمی‌ایم.
‫هوم. مطمئنی از دست خودت دلخورن؟
‫آره، مشخصه.
‫بگذریم، مهم نیست،
‫من تجدید نظر نمی‌کنم.
‫پس اگه می‌خوان، کمکش کنن دیگه.
‫خب، واقعا می‌خوان؟
‫من که نمی‌دونم.
‫خیلی‌خب، اِم... وقت جلسه‌مون تموم شد.
‫اِم، دارن...
‫ترجیح می‌دم هفته بعد هم صحبت کنیم.
‫- چرا که نه؟ مرسی دان. ‫- مواظب خودت باش.
‫ای خدا، چقدر احمقه.
‫خب، نظرت چیه؟
‫شرمنده‌ام.
‫عه، خیلی‌خب. ‫باشه، خب، خوبه.
‫وظیفه من همینه دیگه.
‫خب، دلیل خاصی به ذهنت می‌رسه؟
‫چه بدونم، آخه خیلی عادیه.
‫آره. آره، خب، همین‌طوره.
‫ساده است. کلاسیکه.
‫- درسته. ‫- آره.
‫ولی معنای خاصی نداره.
‫آره. نه، درست می‌گی. ‫معنای...
‫معنای خاصی نداره.
‫وایستا ببینم. چی؟ ‫وایستا، عذر می‌خوام.
‫آها، انتخاب بدی بود؟ ‫خیلی‌خب، فهمیدم.
‫خیلی‌خب.
‫نه، ولی... ردیفه. خیلی‌خب.
‫صرفا به نظرم می‌تونی جای بهتری کار کنی،
‫آخه خیلی باهوشی. ‫مدرک هم داری.
‫بقیه هم دارن.
‫بیست و سه سالشه دیگه، ‫کجا می‌خواد کار کنه؟
‫صرفا به نظرم می‌تونی کاری پیدا کنی...
‫که با مهارت‌هات سازگارتر باشه،
‫آخه خیلی بااتسعدادی اِل.
‫خب، کی گفته؟
‫- من می‌گم. آره. ‫- من می‌گم. جفتمون می‌گیم.
‫شما که اصلا اثرم رو نخوندین.
‫چی؟ شوخیت گرفته؟
‫بی‌خیال. مطمئنم می‌ترکونی.
‫به نظرت کی تموم می‌شه؟
‫اصلا نمی‌دونم.
‫می‌شه یه کم دیگه سالاد بریزی؟
‫آره. خوبه؟
‫ممنون عزیز دلم.
‫واسه چی غذای جدا نمی‌گیرین؟
‫دوست داریم با هم بخوریم.
‫واسه چی رو اعصابته؟
‫حال آلیسون چطوره؟
‫اِم، خوبه. ‫آره، گمون کنم خوب باشه.
‫اِم...
‫آره، زیاد کار می‌کنه.
‫گاهی اوقات حس می‌کنم انگار...
‫داره ازم فاصله می‌گیره. ‫چه بدونم.
‫- وای عزیز دلم... ‫- بابت کارم اذیتم می‌کنه،
‫آخه امکان پیشرفت ‫یا افزایش درآمد نداره.
‫شاید بهتر باشه با همدیگه ‫پیش تراپیست برین.
‫بیست و سه سالمونه‌ها.
‫ببین، هرچی زودتر بهتر.
‫خیلی‌خب، خودمون حلش می‌کنیم. ‫اِم، ولش کنین.
‫خب، بهتره حلش کنین.
‫نصف اجاره‌تون با اونه.
‫خیلی‌خب، الان که نباید چنین حرفی بشنوه دان.
‫چیه؟
‫راستش، گمون کنم همین‌جا ‫بهت دوچرخه‌سواری یاد داده بودم.
‫- همین‌جا بود؟ ‫- آره،
‫چرخ کمکی داشتی.
‫- یادته؟ ‫- آها، آره.
‫گمون کنم همین‌جا بود.
‫آره، خوش گذشته بود. ‫مربی خوبی هستی.
‫- وای، ایول. ‫- چطوره؟
‫- خوشمزه است، مگه نه؟ اوهوم. ‫- خیلی خوشمزه است.
‫بستنی قیفی رو هم با همدیگه می‌خورین؟
‫آره، می‌خوری؟
‫اِم، نه، ممنون.
‫- یه کم بخور، با طعم کره بادوم‌زمینیه. ‫- باید برم.
‫میل ندارم.
‫- مرسی که ناهار مهمونم کردین. ‫- خواهی.
‫- قابلت رو نداشت. ‫- فعلا.
‫- خیلی دوستت دارم. ‫- من هم خیلی دوستت دارم.
‫- آره، خوش باشین. ‫- روز خوبی داشته باشی.
‫بیا، باز هم بخور.
‫- کلش رو نخور. ‫- واقعا؟
‫خوابت می‌بره‌ها عزیزم.
‫احتمالش خیلی کمه. ‫خیلی مضطربم.
‫این‌ها رو باش. ‫اصلا...
‫اصلا اینجا انسان ساکنه؟
‫چطوری وسایل رو به برق می‌زنن؟
‫ببین، سر و وضعم چطوره؟
‫ناز و گوگولی شدی.
‫- دستم خیلی عرق کرده. ‫- می‌ترکونی.
‫- برو بترکون. ‫- اِم...
‫وای، ریدم دهنت.
‫خیلی خسته می‌شم.
‫کاری می‌کنه که حس کنم ‫کل کارهام اشتباهه.
‫می‌شه مثالی برام بزنی؟
‫می‌خواد موقع شاشیدن ‫آب رو باز کنم...
‫که صداش رو از اون طرف در نشنوه.
‫یه بار در رو باز گذاشته بودم ‫و عصبانی شد.
‫اصلا واسه چی براش مهمه؟ ‫من که همیشه صدای شاشیدنش رو می‌شنوم.
‫من که اذیت نمی‌شم.
‫ضمنا، وقتی براش چیزی می‌خرم، ‫خیلی ناراحت می‌شه.
‫وانمود می‌کنه مادیات براش مهم نیست،
‫ولی هست.
‫اپل واچ داره.
‫یعنی از روی عشق و علاقه ‫براش چیز میز می‌خری؟
‫- آره. ‫- یعنی... آها.
‫می‌دونین براش چی خریدم؟ ‫کلاه خریدم،
‫آخه کلاه خودش رو گم کرده بود.
‫می‌گه به حرفش گوش نمی‌دم. ‫کلاه خریده بودم.
‫از فروشگاه «اچ اند ام» هم خریده بودم!
‫اِم، به نظرت این اتفاقات ‫برات آشنا نیست فرانکی؟
‫گمون نکنم. ‫منظورتون چیه؟
‫خب، رفتارش من رو یاد ‫یکی دیگه از نزدیکانت می‌اندازه.
‫- یاد کی؟ ‫- یاد پدرت.
‫پدرم؟
‫آره. متوجه شباهاتشون نمی‌شی؟
‫انتقاداتش از خودت رو می‌گم.
‫من که نمی‌شم، ‫حتما با یکی دیگه اشتباه گرفتین.
‫بابای من مهربون‌ترین آدم دنیاست.
‫همیشه فقط بهم مهر ورزیده.
‫آها، درسته.
‫عذر می‌خوام. یکی...
‫نه، اشکالی نداره.
‫مطمئنم با کلی آدم سر و کار دارین.
‫نه، اشکال داره.
‫اِم...
‫خیلی‌خب، اِم...
‫ادامه بدیم.
‫ای خدا، کافه‌های عادی با صندلی‌های قرمز...
‫و ساندویچ تن بی‌نقصشون چی شدن؟
‫عه، می‌خواستی جای دیگه‌ای بریم؟
‫نه، ولی متوجه منظورم هستی دیگه.
‫کافه‌هایی رو می‌گم که منوشون کثیفه ‫و کارکنانشون بی‌ادبن.
‫خب، من خیلی از اینجا خوشم میاد.
‫هنوز یکیشون تو خیابون مدیسون هست.
‫راستش، قبلا موقع دکتر رفتن ‫اونجا می‌رفتم.
‫ولی بعدش دکترم از دنیا رفت،
‫واسه همین دیگه اونجا نمی‌رم.
‫مرگ دکتر آدم خیلی عجیب نیست؟
‫خب، حال الیوت چطوره؟
‫- الان چند سالشه؟ ‫- بیست و سه سالشه.
‫آره، تو مغازه گل‌فروشی کار می‌کنه.
‫- مدیر مغازه است. ‫- خب، کار معتبریه.
‫اوهوم.
‫اِم، داره یه نمایش‌نامه می‌نویسه.
‫عه، نویسنده است؟
‫خب، اولین اثرشه. ‫البته خودم هنوز نخوندمش.
‫- ولی... ‫- خب، کار شجاعانه‌ایه.
‫آخه مادرش نویسنده موفقیه.
‫حالا که حرفش شد...
‫خیلی‌خب، اول از همه حرف‌هایی ‫که خودت می‌دونی رو می‌زنم.
‫من عاشق آثارتم و کتاب خوبی نوشتی.
‫- معلومه. ‫- ای وای.
‫ولی به نظرم در حد شرح حالت نیست.
‫اِم...
‫خیلی‌خب، ولی فرق می‌کنه، ‫آخه این یکی رمانه.
‫ببین، شرایط دشواریه.
‫کلی رقیب اضافه شده، ‫کلی داستان می‌نویسن...
‫و کلی نویسنده جدید علم شدن.
‫هوم، من نویسنده قدیمی‌ام.
‫نه، داری با نویسندگانی ‫از کل نژادها رقابت می‌کنی...
‫که تجربه پناهندگی، سرطان، ‫قتل و تعرض دارن.
‫- من هم تجربه تعرض داشتم. ‫- تعرض کلامی بود.
‫به هر حال تعرض بود.
‫معلومه که بود. تو هم خیلی قشنگ نوشتیش.
‫- ممنون. آره. ‫- هوم.
‫ببین، اولین رمانته.
‫نظرت چیه یه بار دیگه ‫بازنویسیش کنی؟
‫گفت نویسنده جدید نیستم.
‫- بهترین نویسنده دنیایی. ‫- نویسنده قدیمی‌ام.
‫من که اون‌قدرها هم پیر نیستم.
‫چند وقت پیش نگفته بودی...
‫مدیربرنامه دیگه‌ای دنبالته؟
‫- آها، آره. اسم کوچکش وینس بود. ‫- آره.
‫آره، خب... ‫واسه اون بفرستش.
‫آره، گمون کنم بفرستم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. ‫انگار این‌جوری بهتره.
‫کمتر خسته جلوه می‌کنم.
‫کمتر خسته جلوه می‌کنی، ‫ولی وحشتناک شدی.
‫خب، زنان که همیشه از این کارها می‌کنن.
‫واقعا یک بام و دو هواست.
‫من...
‫خسته جلوه می‌کنم. ‫دارم پیر می‌شم.
‫مگه دیوانه شدی؟
‫خب، خودت که بوتاکس کردی.
‫خب، من یه کوچولو اینجا رو بوتاکس کردم.
‫هنوز می‌تونم ابروهام رو تکون بدم. ‫ببین، ببین.
‫آها، آره، خیلی گرون بود.
‫از کی تا حالا این‌قدر پوچ‌اندیش شدی؟
‫چه بدونم، قبلا جوان و جذاب بودم.
‫خب، هنوز از من جوان‌تری.
‫به نظرم حالش خیلی بهتره.
‫وای، من که مطمئن نیستم.
‫خیلی‌خب، تلاشت رو بکن، خب؟
‫بیا امروز مهربون باشیم.
‫من مهربونم. ‫خودت مهربون باش.
‫جفتمون مهربونیم.
‫- مامان! ‫- سلام.
‫سلام. حالت چطوره؟
‫خوبم، خودت چطوری؟
‫خیلی‌خب.
‫- سلام مامان. ‫- سلام.
‫از دیدنت خوشحالم.
‫همچنین.
‫وای، چه خوشمزه جلوه می‌کنه.
‫- وای. ‫- پخشینه درست کردم.
‫وای، چه ناز شدی.
‫من ناز نیستم.
‫زن بالغم.
‫- تعریف کردم. ‫- کی «بیتل‌جوس» رو دیدی؟
‫کدوم بیتل رو می‌گی؟
‫تئاترش رو می‌گم.
‫اون چیه؟
‫مجله مخصوص تماشاچیان تئاتره.
‫مال «بیتل‌جوس»ـه؟
‫- آره. ‫- عجب.
‫من تئاترش رو ندیدم.
‫عجب.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خواد باز هم بازنویسیش کنی یا نه؟
‫چه بدونم، شاید... نه.
‫درکت نمی‌کنه.
‫باید کسی رو پیدا کنی که درکت کنه.
‫خب، قبلا درکم می‌کرد.
‫واقعا؟
‫موقع شرح حالت که کمکی نکرد.
‫منظورت چیه؟
‫- چاپش کرد دیگه. ‫- می‌تونست بیشتر بفروشه.
‫اولا، وظیفه‌اش فروش کتاب نیست.
‫دوما، بد نفروخت‌ها.
‫خیلی هم خوب فروخت.
‫- آره. ‫- باید بیشتر می‌فروخت.
‫خب، شاید اگه بابا تعرض غیرکلامی هم داشت،
‫از پرفروش‌ترین کتاب‌ها می‌شد.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫چه مرگته؟
‫چنین حرفی نزن.
‫واسه چی بزرگ نمی‌شی؟
‫بگذریم. ببینین، دارم کتابم رو ‫واسه مدیربرنامه دیگه‌ای می‌فرستم.
‫خوبه.
‫خیلی‌خب، خودت چه خبر مامان؟
‫فیزیوتراپی می‌رم. ‫نتفلیکس تماشا می‌کنم.
‫- تی‌ام‌سی تماشا می‌کنم. ‫- نه. تی‌سی‌امه.
‫واسه چی باید اسمش رو «فیلم کانال» بذازن؟
‫اسمش «کانال فیلم»ـه دیگه.
‫اسمش «فیلم‌های کلاسیک ترنر»ه.
‫- نه بابا؟ ‫- اوهوم...
‫آره. درست می‌گه.
‫آها. داشتم تی‌ام‌زی رو می‌گفتم.
‫نه‌خیر، نمی‌گفتی.
‫من چه بدونم. ‫کلی کانال هست.
‫آها، راستی مامان، حالا که اومدیم،
‫چیزی نداری که به نیازمندان ببخشیم؟
‫همیشه همین سوال رو می‌پرسین.
‫آره، چون داوطلبانه به کلیسا کمک می‌کنیم.
‫نمی‌دونم چیزی دارم یا نه.
‫خب، به نظرت می‌تونی نگاهی بندازی؟
‫- دارم بلند می‌شم. ‫- چه عالی.
‫بهتره داوطلبانه کمک نکنین،
‫جفتتون سرتون رو بیش از حد شلوغ کردین.
‫واسه چی داوطلبانه به من کمک نمی‌کنین؟
‫تو که مشکلی نداری.
‫- خیلی هم دارم. ‫- ای وای.
‫به بی‌خانمان‌ها حسودیش می‌شه؟
‫آره، حسودیش می‌شه، ‫آخه زندگیشون خیلی روبه‌راهه،
‫پس لابد می‌شه دیگه. ‫وای ایول.
‫- بدک نیست. ‫- خیلی‌خب، این...
‫آره، خوبه.
‫ولی گمون نکنم کسی بخوادش،
‫آخه خیلی بدرنگه.
‫نه، خوبه.
‫- آره. ‫- این هم هست.
‫ایول. ‫یکی عاشقش می‌شه.
‫- چه نازه. ‫- وای...
‫این یکی رو پشیمون شدم، ولش کنین.
‫- نه، این یکی خیلی قشنگه. ‫- منظورت چیه؟
‫واسه چی آوردیش؟ ‫چند بار پوشیدیش؟
‫شاید یه‌بار پوشیده باشم. ‫ولی سالمه، به درد بی‌خانمان‌ها نمی‌خوره.
‫خب، اون‌ها هم از لباس سالم خوششون میاد.
‫- اوهوم. ‫- بیا، قبوله، بگیرش.
‫- به بی‌خانمان‌ها بدینش. ‫- چه عالی.
‫- راستی مامان. ‫- چیه؟
‫این سالاد سیب‌زمینی خیلی خوشمزه است.
‫می‌شه یه کم ازش ببرم خونه؟
‫راحت باش بابا. من خیلی دارم، ‫بیش از حد درست کردم.
‫تو ورق حلبی بپیچ.
‫چی؟
‫می‌خواستم تو یکی از این ظرف‌هات بریزمش.
‫تو که سه‌هزارتا از این‌ها داری.
‫نه، نه، تو ورقه حلبی بپیچ.
‫آخی، خیلی بامزه است.
‫من که سالاد سیب‌زمینی رو...
‫تو ورقه حلبی نمی‌پیچم مامان.
‫واقعا کار خیلی چندشیه.
‫مسخره است.
‫- مامان. ‫- چیه؟
‫نباید از اون خانم‌های دیوانه بشی.
‫من که خانم دیوانه نیستم.
‫ضمنا، خانم هم نیستم. ‫هیچ‌کدوممون خانم نیستیم.
‫ما زنیم، اینجا هم خونه منه.
‫سالاد سیب‌زمینی رو هم نبر.
‫می‌خوام فردا بخورمش.
‫فکر خوبیه.
‫ناهار تموم شد؟
‫راستش، نقشش کمی غیرعادیه.
‫- جالبه. ‫- آها.
‫جالبه... راستش، اصلا باورم نمی‌شه ‫چنین نقشی نصیبم شده.
‫آماده شروع کارم. کمی...
‫- کمی مضطربم. ‫- آها.
‫- خب، کی شروع می‌شه؟ ‫- تمرینمون از فرداست.
‫خیلی‌خب، سریع شروع می‌کنین.
‫راستش، به نظرم قراره ‫خیلی چالش‌برانگیز باشه،
‫آخه بقیه‌شون...
‫بقیه‌شون بازیگرهای تئاتر باتجربه‌ان.
‫آها.
‫من هم کمی... ‫بگذریم، مضطربم دیگه.
‫- بگذریم، خودت چطوری؟ ‫- بد نیستم.
‫- آره. ‫- دیوانه جدیدی پیشت نیومده؟
‫نه، جدید نیومده. ‫چه بدونم.
‫حس می‌کنم کمی تو کارم کند شدم.
‫عه، واقعا؟ ‫منظورت چیه؟
‫چه بدونم... ‫دیوانه‌هام مشکلی ندارن.
‫راستش، بهتره دیوانه خطابشون نکنم. ‫می‌شه لطفا...
‫- نه بابا. معلومه. ‫- آخه...
‫آها، تا یادم نرفته بگم ‫که سارا قراره تولدم جشن شام بگیره.
‫- شما هم باید بیاین. ‫- باشه.
‫- چند ساله می‌شی؟
‫نمی‌دونم.
‫قطعا جوراب خریدن ‫با مامان و مارک رو ترجیح می‌دم.
‫قراره سه ساعت...
‫- تو پاراگون بگرده. ‫- چی؟
‫گمون کنم دان رو راضی کرده باهاش بره.
‫خیلی بامزه است. ‫جوراب این‌قدر واسه مارک مهمه؟
‫- آره. واقعا مهمه. ‫- عجب.
‫بهتر نیست من هم جوراب‌های قشنگ‌تری بخرم؟
‫خب، می‌تونه کلی راجع بهش باهات صحبت کنه.
‫بهت می‌گه جوراب ارزون...
‫خیلی با جوراب باکیفیت فرق می‌کنه...
‫و خودش مدام جوراب‌های قدیمیش رو ‫دور می‌اندازه که جوراب جدید بخره.
‫حتی لباس زیرش رو دور می‌اندازه.
‫- خب، خودت دور نمی‌اندازی؟ ‫- نه.
‫اصلا؟
‫می‌برمت سمت دیوار. ‫خودم دیوار خطابش می‌کنم.
‫کل نیازهای آدم رو برآورده می‌کنه. ‫کل طرح‌ها و بافت‌ها رو داره.
‫- خیلی‌خب. ‫- سلام!
‫سلام.
‫تو بازیگر اون فیلم کدو تنبله نبودی؟
‫- چرا. ‫- وای.
‫- سلام، حالتون چطوره؟ ‫- فیلم خیلی بامزه‌ای بود.
‫آخی، ممنون، ممنون.
‫می‌خواین سلفی بگیریم؟
‫آها، اِم، نمی‌خواد.
‫- ولی مرسی. ‫- خواهش.
‫- زندگیم همین شکلیه. ‫- اِم، کدوم فیلم کدو تنبل رو می‌گه؟
‫ده سال پیش توش بازی کرده بودم.
‫نقش کدو تنبل داشتی؟
‫نه، کدو تنبل نقش اصلی بود.
‫[مواظب بچه‌هامون باشین] ‫[آروم برونین!]
‫کاش سس هم گرفته بودم.
‫[مواظب بچه‌هامون باشین] ‫[آروم برونین!]
‫بیا بریم پاراگون. ‫شرط می‌بندم هنوز بیرون نیومدن.
‫چی؟
‫امکان نداره. مگه چند جفت جوراب دارن؟
‫حالا می‌بینی. ‫از من گفتن بود.
‫[پاراگون]
‫[ورودی] ‫[خروجی]
‫من عجله ندارم.
‫من هم ندارم.
‫نمی‌ارزید.
‫تموم شد.
‫- براش مهمه. ‫- آره.
‫- راستی، اگه گفتی یاد چی افتادم؟ ‫- یاد چی؟
‫الیوت یه‌ابر تو ۱۶ سالگی ‫از اینجا چیزی دزدیده بود.
‫بدجوری هم تو دردسر افتاده بود.
‫وای، معلومه که افتاد.
‫- توپ پینگ‌پنگ دزدیده بود. ‫- خب...
‫- خیلی گرونه دیگه. ‫- آره.
‫اینجا رو.
‫درست می‌گفتی.
‫یعنی اصلا تکون خوردن یا نه؟
‫به نظرت فلج شدن؟
‫انگار بی‌حرکت شدن.
‫نه، اونجا رو، یکیشون تکون خورد.
‫- یواشکی می‌ریم سمتشون. ‫- هوم.
‫موافقی؟
‫حتی با جزئی‌ترین حرفم از هم می‌پاشه.
‫مگه از قلمش خوشت نمی‌اومد؟
‫معمولا خوشم میاد، ‫ولی از این کتاب جدید خوشم نمیاد.
‫کتابش شرح حاله؟
‫نه، نه، رمان نوشته.
‫داستانش تخیلیه.
‫از این داستان‌های رمزآلوده.
‫آره، نمی‌دونم. نمی‌دونم چیه.
‫بهتره بریم بث.
‫حس می‌کنم گیر افتادم ‫و نمی‌دونم چیکار کنم.
‫اصلا حرفم منطقیه؟ ‫چه بدونم.
‫وای، پشم‌هام پسر. ‫نمی‌تونی چیزی بگی؟
‫نه، نمی‌شه.
‫نمی‌شه. قبلا می‌شد، ‫احتمالا بهتر بود موقع...
‫خوندن سومین یا بیستمین ‫بازنویسیش چیزی می‌گفتم.
‫- بیستمین بازنویسی؟ ‫- آره. آره.
‫مدام بازنویسیش می‌کرد...
‫و ازم نظر می‌خواست، ‫من هم نمی‌دونستم چطوری بهش بگم.
‫الان هم دیگه کار از کار گذشته.
‫- یعنی اصلا خوب نیست؟ ‫- به نظر من نیست.
‫وای خدایا!
‫- وایستا بث، بث... ‫- وای خدایا!
‫به نظرم داشتن چیز دیگه‌ای رو می‌گفتن.
‫باورم نمی‌شه.
‫نه، یعنی شاید اشتباه شنیده باشیم.
‫گمون کنم الان بالا بیارم.
‫وای نه، واقعا؟
‫آره. گمون کنم الان بالا بیارم.
‫خیلی‌خب، وایستا، همون‌جا...
‫همون‌جا یه... ‫وای خدا، همین‌جا بالا میاری؟
‫وای خدا. وای!
‫نه، گمون نکنم بتونم بالا بیارم. ‫نمی‌تونم.
‫اون بیشتر از جونش دوستت داره.
‫چه ربطی به این ماجرا داره.
‫منظورم اینه که کتابت رو دوست نداره، خب؟
‫کتابت رو دوست نداره، خب که چی؟
‫می‌فهمی که دو سال مشغول نوشتن...
‫- این کتاب بودم، مگه نه؟ ‫- آها.
‫هزار باز بازنویسیش کردم ‫و دادم بخونه،
‫ولی هر بار بعد از مطالعه...
‫بهم می‌گفت خیلی دوستش داره.
‫هر بار همین رو می‌گفت!
‫آخه صرفا...
‫درکش نمی‌کنه.
‫الان دیگه دستم هم بی‌حس شده.
‫- باشه، نفـ... ‫- جدی می‌گم.
‫خیلی‌خب، می‌شه نفس عمیق بکشی؟
‫دارم نفس می‌کشم دیگه سارا.
‫خیلی‌خب، می‌شه صرفا... ‫باید باهاش صحبت کنی.
‫خب، خیلی مسخره است.
‫دیگه اصلا نمی‌تونم تو صورتش نگاه کنم.
‫خیلی‌خب، تموم شد.
‫یه سری آثار خوب هم داشتم.
‫بابت مقاله‌ام تو مجله «آتلانتیک»...
‫جایزه برده بودم.
‫واقعا خیلی خوب بود.
‫کلی داستان کوتاه و مقاله هم نوشتم،
‫احتمالا حتی تدریسم...
‫هم از نظرش مسخره است، متوجهی؟
‫وای خدا، شرح حالم چی؟
‫وای!
‫احتمالا به نظرش بده.
‫وای خدایا، این همه مدت...
‫راجع به خودته، چطور ممکنه ‫چنین نظری داشته باشه؟
‫چطور ممکنه برام احترام قائل باشه؟
‫معلومه که برات احترام قائله.
‫نه، اگه از آثارم خوشش نیاد، ‫برام احترام قائل نیست.
‫خودت که خوب می‌دونی.
‫احتمالا از اول بهم دروغ می‌گفت.
‫- نه، اصلا امکان نداره. ‫- یه پا دروغگوئه.
‫چقدر هم عوضیه.
‫آخه خیال می‌کنه توان شنیدنش رو ندارم.
‫همین کارش خیلی توهین‌آمیزه.
‫بث، حتی اگه از کتابت خوشش نیاد، ‫عاشق خودته.
‫آخه باید تأییدم کنه.
‫- همین یه نفر باید تأییدم کنه. ‫- خب، بذار من بخونمش.
‫اِم، نمی‌خواد بابا. ‫تو که مطالعه نمی‌کنی.
‫من هم توشم؟
‫نه.
‫می‌دونی چیه؟
‫کار مارک همیشه خفن نیست، خب؟
‫بازیگریش رو می‌گم، ‫می‌شه گفت به نقشش بستگی داره.
‫واسه چی داری پچ‌پچ می‌کنی؟
‫مگه زیر مبل قایم شده؟
‫منظورم اینه که بازیش ‫همیشه خوب نیست...
‫و به نظرم شرایط مشابهیه.
‫ولی به نظرت گاهی اوقات ‫بازیگر خوبیه.
‫آره، قطعا.
‫خب، دفعاتی که به نظرت ‫بازیش خوب نیست،
‫- بهش چی می‌گی؟ ‫- می‌گم بازیش خوبه.
‫خب، اگه بفهمه بهش دروغ می‌گفتی چی؟
‫می‌میره.
‫خب، من هم می‌خوام بمیرم.
‫حالت خوب می‌شه؟
‫- نه، اصلا خوب نمی‌شم. ‫- وای.
‫ذهنم بدجوری آشفته است.
‫خیلی‌خب، بعدا بهت زنگ می‌زنم.
‫- الان می‌ری خونه؟ ‫- آره.
‫باهاش صحبت کن.
‫- خیلی دوستت دارم. ‫- خیلی‌خب.
‫به نظرم می‌شه فهمید خراب شدن یا نه.
‫هوم، می‌شه.
‫باید دید رو آب شناور می‌مونن یا نه.
‫اگه شناور بمونن سالمن یا خراب شدن؟
‫اِم...
‫گمون کنم خراب شدن.
‫مطمئن نیستم. ‫بذار جست‌وجو کنم.
‫نه، الان جست‌وجو نکن.
‫خودم می‌اندازمشون دور.
‫همیشه همه‌چی رو جست‌وجو می‌کنی.
‫یه لحظه وقتتون رو بگیرم، ‫عذر می‌خوام که وسط حرفتون پریدم،
‫ولی می‌خواستم بدونم ‫شما دو نفر...
‫شغلتون چیه؟
‫- چطور مگه؟ ‫- چه بدونم.
‫همین‌جوری کنجکاو شدم.
‫بهتون میاد شغل جالبی داشته باشین.
‫اِم، من گل‌آرام، ‫ایشون هم نقاشه.
‫خیلی‌خب، ایول. آها.
‫خب، تو از نقاشی‌های دوستت خوشت میاد.
‫خب، ایشون همسر منه.
‫- ولی آره. ‫- اوهوم، خیلی‌خب.
‫خب، تو هم... ‫از...
‫از گل‌آرایی‌های همسرت خوشت میاد؟
‫واسه چی دارین این سوالات رو می‌پرسی؟
‫نمی‌خوای جوابش رو بدی؟
‫اِم، آره، گل‌آرایی‌های همسرم خیلی قشنگن.
‫همیشه می‌گه بیش از حد منظمن.
‫نه، نه، همیشه این‌طور نیست.
‫خودت که می‌دونی قشنگ ‫کلمه قشنگی نیست.
‫خب، تو هم قبلا نقاشی‌هام رو ‫خوش‌آیند توصیف کردی.
‫- این که بدتره. ‫- من تا حالا به عمرم...
‫آثارت رو این شکلی توضیف نکردم.
‫نه، همین هفته پیش گفته بودی.
‫خیلی احمقم. ‫خیلی احمقم.
‫خیلی احمقم.
‫وای، خاک بر سرم. ‫خیلی احمقم.
‫شوخیت گرفته؟
‫تک‌تک حرف‌هاتون رو شنیدیم.
‫اصلا واسه چی باید چنین کاری بکنین؟
‫چیه؟ می‌خواستیم سربه‌سرتون بذاریم.
‫اومده بودیم حالتون رو بپرسیم.
‫وایستا ببینم، دان خبر داره؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی نباید بهش چیزی بگی، خب؟
‫وای.
‫وای خدایا، خیلی ناراحت ‫و شرمگین شده بود،
‫به نظرم اصلا گناهی هم نداشت. ‫آخه...
‫چیزی نمونده بود بالا بیاره.
‫عین اون سکانس «زن مجرد» بود.
‫ها؟
‫ولش کن.
‫تو اصلا حاضری بهم دروغ بگی؟
‫مثلا در همین زمینه‌ها دروغ بگی؟
‫مثلا در چه زمینه‌ای؟
‫مثلا راجع به طرح‌هام یا سلیقه‌ام دروغ بگی.
‫من عاشق سلیقه توئم.
‫ممنون.
‫کسی اینجاست؟
‫مامان؟
‫سلام الیوت، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چی شده عزیز دلم؟
‫آلیسون باهام به هم زد.
‫وای! بیا بغلم.
‫نه.
‫چی شد؟
‫متوجه شده بودم داره ازم فاصله می‌گیره،
‫ولی گمون نمی‌کردم این‌جوری خراب بشه.
‫- وای. ‫- روحم هم خبر نداشت.
‫عجب جنده‌ای!
‫الیوت، شاید بهتر باشه ‫کسی رو جنده خطاب نکنی.
‫ببخشید.
‫گمون کنم حتما خوشحال نبوده دیگه.
‫طرف اون رو می‌گیری؟
‫چی؟ نه. صرفا...
‫یعنی حتما دلیلی داشته دیگه.
‫بگذریم،
‫مطمئنم می‌تونین حلش کنین.
‫خودم می‌دونم ازش خوشت می‌اومد.
‫خوشم می‌اومد. خوشم میاد. ‫ولی دلیلش چی بود عزیز دلم؟
‫یعنی اصلا بهت نگفت؟
‫با یکی دیگه سکس کرده بود.
‫وای، عجب عزیز دلم.
‫خیلی جنده است.
‫واقعا؟
‫خودش اول جنده خطابش کرد.
‫اِل، خیلی متأسفم.
‫واقعا اتفاق دشواریه.
‫راستش، روابط نامشروع پیش میاد.
‫می‌تونین با این وجود ادامه بدین.
‫روابط نامشروع پیش نمیاد.
‫شما که روابط نامشروع ندارین.
‫نه، ولی منظورم اینه که بالاخره...
‫ضمنا، به همدیگه اعتماد دارین، مگه نه؟
‫معلومه.
‫واسه چی بیشتر برام ناراحت نیستین؟
‫- هستیم. ‫- آره، هستیم.
‫اگه اشکالی نداشته باشه، ‫تو اتاق سابقم می‌خوابم.
‫اِل...
‫بث؟
‫عزیز دلم، مطمئنم دوست‌پسر خوبی هستی.
‫خب، شاید نباشم. ‫شاید درست بگه.
‫خودش بهت خیانت کرده بود.
‫خب، گفت نمی‌خواست بهم خیانت کنه.
‫احساس تنهایی می‌کرد.
‫چی؟ نه الیوت، چنین کاری درست نیست.
‫اگه گناه خیانتش رو ‫گردن تو بندازه...
‫- ننداخته. ‫- انداخته.
‫خودت همین الان گفتی.
‫خیلی‌خب، باید بخوابم.
‫نمی‌دونم چطوری داری حالم رو بدتر می‌کنی.
‫شاید به خاطر کارته،
‫آخه کلا تافته جدا بافته است.
‫خیلی بلندپروازه و می‌خواد وکیل بشه.
‫پس الان دیگه به خاطر بدبخت بودن خودم شد.
‫وای خدایا، الیوت. ‫شوخیت گرفته؟
‫دارم سعی می‌کنم کمکت کنم ‫که حالت بهتر بشه.
‫- تسلیم می‌شم. ‫- آره. فکر خوبیه.
‫وایستا مامان.
‫چیه؟
‫بیگل نداریم؟
‫ام، نمی‌دونم. ‫ببینم داریم یا نه.
‫[شیر فارملند] ‫[پنیر خامه‌ای فارملند]
‫دیـــجی‌مـــوویز
‫خیلی‌خب. اِم... ‫جریان از چه قراره؟
‫منظورت چیه؟
‫واسه چی رو مبل خوابیدی؟
‫از دستم دلخوری؟
‫خوابم نمی‌برد دیگه.
‫بابت جریان سیلویا ناراحتی؟
‫اِم... واسه اون یکی...
‫مدیربرنامه فرستادیش؟
‫چیزیم ینست، خب؟
‫به نظرم درست می‌گه.
‫- کتابم بده. ‫- سیلویا بدسلیقه است.
‫واسه اون یکی بفرستش دیگه.
‫چیه؟
‫بس کن دیگه.
‫چی رو بس کنم؟
‫وانمود نکن از کتابم خوشت اومده.
‫راستش، این بحث داره ‫خسته‌کننده می‌شه بث.
‫آره، من هم موافقم.
‫خودت از کتابت خوشت میاد؟
‫آخه چیزی جز نظر خودت مهم نیست.
‫خب، چه نظر جدیدی.
‫- صبح به خیر. ‫- صبح به خیر.
‫کلاسم دیر شده.
‫فعلا. ‫خیلی دوستت دارم.
‫مامان چش شده؟
‫اِم...
‫راستش، گاهی اوقات ‫با دیدن بعضی‌هاشون...
‫با خودم می‌گم اصلا بلد نیستم کمکت کنم.
‫مشکلاتشون رو با هم قاطی می‌کنم.
‫وایستا ببینم، منظورت چیه؟
‫نه، نخند، گاهی اوقات یادم می‌ره.
‫مثلا... اونی که مادرش مرده بود ‫خودت بودی؟
‫ولی نباید ازشون بپرسم، ‫آخه باید بدونم.
‫- البته می‌دونم‌ها. ‫- رفیق...
‫- ولی با هم قاطیشون می‌کنم. ‫- پیر شدی.
‫باید مزخرفاتشون رو ی