درباره‌ی دیمین می‌دانی؟
مرد بیچاره‌ای که تلاش کرد لویی پانزدهم را به قتل برساند.
من آنجا بودم وقتی او را از سلولش بیرون کشاندند.
او برای روزهای بسیاری شکنجه شده بود.
آنها از گاز انبرها استفاده کرده بودند... و روغن جوشان.
زمانی که بیرون آوردنش .دیگر قابل شناسایی نبود
من او را از بالکن خانه‌ام تماشا کردم
همانطور که آنها دست و پایش را به چهار اسب مجزا بستند.
مرد بیچاره در حال تکه تکه شدن در میانه‌‍ی جمعیت بود.
انبوه مردم از آن لذت بردند.
مرد طوری ضجه می‌زد که چند باری،
مجبور شدم از فریادهایش فاصله بگیرم.
و می‌دانی، برای این چیزها سلیقه‌ی خاصی دارم.
اسب‌ها او را به سمت و سوهای مختلفی می‌کشاندند‎، که به آرامی به چهار قسمت تقسیمش کنند.
هر دست و پا از تنش جدا شده بود.
اما تاندون‌هایش سفت و سخت بودند.
از آنجایی که مرد تنومندی بود، افرادی با چاقوهایشان آمدند.
آنها هر تاندونش را پاره کردند.
در راستای فرایند، این موضوع کمک کرد.
نهایتا، نیمه‌ای از بدنش...
از هم پاشید.
و در پایان، تمام آن چیزی که باقی ماند سرش بود
که همچنان فریاد می‌کشید.
از قفسه‌ی سینه به پایین، بدنش تکه تکه شده بود.
اما مرد همچنان زنده بود.
و همچنان هوشیار.
و فریادهایش بالاخص...
وحشتناک بودند.
حتی مجبور شدم دستمالی را به گوش بگذارم
تا جلوی صدای گریه‌های این مرد بیچاره را بگیرم.
از این بالکن، مردمی را دیدم که حتی یک بار رویشان را برنگرداندند.
کسانی که به نظر می‌رسید سلیقه‌ی به خصوص و نابی
برای وحشت مستولی بر این منظره دارند.
آنها سه زن بودند، که ممکن است بشناسی.
دوشس لورانس، دخترش و خواهرش.
این سه زن شیفته‌ی ‎چشم انداز روبرویشان بودند
آنها هیچگاه خواستار روبرگرداندن از منظر این مرد نبودند.
علارغم ذات هولناکش، همانطور که توضیح دادم.
تو موقعیت ما را درک می‌کنی.
ما مجبور به دوری از دادگاه فرانسه بودیم.
و حالا کاملا تنهاییم.
دوستانمان انگشت شمار اند،
و اماکنی که در آن احساس امنیت می کنیم نیز به همان قدر.
ما به کمک زنانی مثل آنها نیازمندیم.
من بر این باورم که دیگر انقلاب در دستانِ... دوستانمان نیست.
دوستان سابقمان،
افراد فاسدی را منصوب کردند.
زنانی مثل اینها...
سرسخت، محکم...
آنها می‌دانند که برای تغییر دنیا باید بهایش را پرداخت کرد.
از زمانی که دادگاه را ترک کردیم،
ما مجبور بوده ایم در اماکنی که تا حدودی...
ناگیرا و غیرجذاب بودند مستقر شویم.
هر نزدیکی کمیاب است
و گاهی خطرناک.
کسی به کلی متوجه دیدگاهی که از آن دفاع می‌کنیم نیست.
تو متوجه می‌شوی، البته.
ما گرایشات مشترکی داریم،
دقیقا به چه چیزی نیاز داری؟
تو انتخاب کردی که به اینجا بیایی.
حتما دلیلی داری.
آن چیست؟
ما به شما نیاز داریم، دوک.
ما به کمک شما احتیاج داریم...
تا زنانی همچون آنها پیدا کنیم.
دادگاه فرانسه بر علیه ماست.
شاید فردریک دوم به ما سخاوت بیشتری نشان دهد.
من تردید دارم.
آزادیخواهی اینجا دشوار است. (آزادی فراتر از قیود اخلاقی نالازم یا نامطلوب)
گوش بده...
بهتر است عجله کنیم.
وقتمان محدود است.
ما باید نیروی پشتیبان پیدا کرده و به سرعت در پرویسا کمک برسانیم.
تو می گویی تمام آن چیزی که به آن نیازمندیم، مردان و زنان نیرومند است.
ولی این کافی نیست.
خواهم دید
که میتوانم کسی را در دادگاه فردریک دوم پیدا کنم
که در مورد چنین چیزهایی بداند.
آنگاه می‌توانم به او تکیه کنم.
اما در این لحظه نسبتا دشوار است.
چیزی هست که خواهانش باشی؟
یا میلش را داشته باشی؟
شاید بتوانیم آن را برایت تدارک ببینیم.
خیر، ممنونم.
به شخصه به آن رسیدگی می‌کنم.
دوست داری در اینجا، در جنگل بمانی؟
آیا اینجا مکانی نفرین‌شده است؟
همینطور است.
آیا شما متوجه چیزی در اینجا شده اید، دوک؟
خیر، نیازی ندارم.
بسیار مفتخر می‌شویم
که به ما ملحق شوید.
تو سمج هستی. همین حالا گفتم نه.
لطفا در آرامش تنهایم بگذار.
ما به این بلسان نیاز داریم.
این بلسان از گه و
کثافت ساخته شده.
وقتی او عرق می‌کند،
کثافت به بدنش نفوذ می‌کند.
تو با شراب مست می‌کنی.
و سپس می‌شاشی.
تو شراب را دفع می‌کنی.
ابزار شاشیدن را نشانم بده.
به من نشانش بده.
بله، همین است.
ما ادرار را در اینجا قرار می‌دهیم.
سپس می‌گذاریم تا ادرار در بدنش جاری شود.
از طریق مقعد.
تو و تو در دهانش ارضا می‌شوید.
حتی قطره‌ای را هدر ندهید.
بار آخر، در دهانش ریدیم.
اما او قورتش نداد.
او باشکوه است.
تن و بدنش معبد و زیارتگاه دنیای ما خواهد بود.
او را می‌شناسی؟ اینجا پیشتر او را دیده ام.
می‌خواهی او را نوازش کنی؟
بله، مادام.
اشک‌هایت را خشک کن.
بگذار صحنه‌ای را شرح دهم
که می‌تواند بسیار برای من لذت‌بخش باشد‎.
کنت در به اجرا رساندن آن به من کمک خواهد کرد.
او حیوانی را خواهد آورد.
گوساله‌ای جوان را.
من کیرم را در سوراخ بینی‌اش فرو خواهم کرد.
بسیار عمیق.
حیوان وحشی خواهد شد
و تخم‌هایم را می‌لیسد.‎
می‌توانی صحنه را تصور کنی؟
بله؟
بله.
و چه نقشی را قرار است تو ایفا کنی؟
من سر حیوان را ثابت نگه خواهم داشت
زمانی که تو پرش می‌کنی.
و با دست دیگرم،
آلت تناسلی بزرگش را
خواهم گرفت.
تو قوه‌ی تخیل ضعیفی داری.
دختر بیچاره.
اما بسیار خوب، اگر این چیزی است خواستارش هستی.
متوجه گردنت شدم.
بگذار ببینمش.
به خوبی متصل شده.
گاز گرفتنش باید مطبوع باشد.
این لذت را برایم محفوظ نگه دار.
آنها مردان واقعی هستند.
چیزی داری به من بدهی؟
آنها صدبرابر به من می‌دهند.
حالا می‌خواهی ببینیش؟‎
در مورد خوکی که گلوگاهش پاره شده چیزی شنیده ای؟
ناله‌هایم، وقتی که او داخلم است...
حتی بلندتر شده.
به من نگاه کن.
به من نگاه کن!
جفتشان را تصور کن.
برای لحظه‌ای می‌گذارم نظاره کنی‎.
خالص، ساده لوح...
صحبت‌ها در اینجا آزاد است.
خوارشده توسط تو.
کاملا آزاد.
من اطمینان دارم که تو نقشه‌های بزرگی برای آنان داری.
هموراه اشتیاق داری که فراتر بروی.
همواره.
من کردارشان را دوست دارم.
یکی صدای یک کودک را دارد.
کلماتش را متصور شو... آیا فقط آنها هستند که صحبت می‌کنند؟
...یا فریادهایی که می‌توانست سر دهد.
آیا آنها عبادت می‌کنند؟
دیگری کمی گمگشته به نظر می‌رسد‎...
اما عمیقا، او می داند که چه می‌خواهد‎.
او می‌داند.
این پاکی و خلوصش است.
که از ته قلب می‌داند.
آنها خوش‌سیما و جذاب هستند.
برای همین است که نباید صبر کنیم.
به نظر می‌رسد که اوقات خوشی را سپری می‌کنند‎.
آنها عهد و پیمانشان را هنوز پس نگرفته اند.
پس خیلی دیر نیست. خیر.
آنها مقاومت خواهند کرد.
محتمل است.
از صومعه خوب محافظت می‌شود.
از آن می‌ترسم برای ما خطرناک باشد.
نمی‌خواهم خودم را در خطر بیاندازم
یا تو را، در این کار.
آدم‌ربایی شاید هوشمندانه‌ترین راه حل نباشد‎.
چرا این ضدیت؟
علتش را می‌دانی.
شاه مادر روحانی را در بالاترین مرتبه قرار می‌دهد
آدم‌ربایی جرم است.
ریسک بزرگی خواهد بود.
جرمی است که باید تو را هیجان‌زده کند.
قطعا.
بردباری‌ات به تو آسیب می‌زند‎.
اگر آدم‌ربایی تو را هیجان‌زده نمی کند.‎‎
آنها مایوس می شوند.
ما راه‌های دیگری را برای فرونشاندنِ
نومیدیشان پیدا می‌کنیم، همانطور که گفتی.‎.
نه.
اگر سعی بر متقاعد کردنشان داشته باشیم،
آنها نمی‌آیند.
و ما را بزدل فرض می‌کنند.
خطری در آن نیست.
آنها منتظر سوراخ شدن هستند،
منتظر تکه تکه شدن، خوار و پست شدن.
آنها منتظر هستند.
مشتاقانه و باحرارت.
نه!
آدم‌ربایی تنها راه است‎!
من آنها را اینجا می‌خواهم همان قدر که تو می‌خواهی.
من آنها را دیده‌ ام.
به خوبی می‌دانم که هر کدام چه خصایصی را دارا هستند.
می‌خواهم از آنها لذت ببرم.
اما این را به ما بسپار.
آنها به تو تحویل داده می‌شوند... .من ترجیح می‌دهم که فعلا مطلع نباشم
چه زمانی دوست داری اقدام کنی؟
آسمان را چطور می‌بینی؟
زیباست.
ما بایستی آنها را به اینجا بیاوریم.
اما دیوارهای صومعه مستحکم هستند
برخلاف دیوارهای کاروانسرا.
فکر می‌کنی به این دلیل است که آنها آمدند؟
ما به یک نقشه نیاز داریم، به افرادی که می‌توانیم به آنها اعتماد کنیم.
می‌توانیم تلاش کنیم مخفیانه وارد شویم.
من باید اعتراف کنم... آن تنها دلیل نیست.
ما باید شرکایی همراه داشته باشیم.
فکر می‌کنم متوجه شدم...
آسان تر خواهد بود.
اما...
شماری را پیدا خواهیم کرد.
من می‌ترسم که دیده شویم.
شنیدی؟
بله.
می‌خواهی نگاهی بیاندازی؟
نه.
می‌دانند که ما می‌آییم تا با خود آنها را ببریم.
آنها منتظر اند.
آنها منتظر اند چرا که خواهانش هستند.
آنها حاضر و آماده اند.
گشنه و تشنه اند.
می‌دانند، اما این دانش مبهم و گنگ است.
نباید مایوسشان کنیم.
بله، اما آن تنها...
رویای توست.
تنها به خاطر رویا دیدن من است که ما قادر به بردن آنها خواهیم بود.
متوجهم.
اما چه نقشه‌ای برای آنها تدارک دیدی؟
تو بسیار مشتاقی تا آنها را به دست آوری.
نمی‌خواهم آنها را بلافاصله لمس کنم.
من می‌خواهم آنها را ببندم
به آن درخت.
می‌خواهم از درخت بالا روم
و نظاره کنم.
نظاره کنم به همان‌سان که سگ‌ها آزاد شدند،
حریص...
تا آنها را به دندان بگیرند.
از این نمی‌ترسی که آنها را نابود کنی؟
درست لحظه‌ای که آنها را به دست آورده‌ای؟
آنها احساس می‌کنند...
شرارت را.
هر قدری هم که خودشان...
باعث و بانی‌اش باشند.
آنها در آنجا صحیح و سالم به نظر می‌رسند.
همه‌ی آن چیزی که از پیش احساس کردی...
آنها کورکورانه احساسش می‌کنند.
چرا که ما همه مثل یکدیگر هستیم.
در مورد اینکه اینجا ایستاده‌ای و نه آنجا چه احساسی داری؟
استثناهایی وجود دارد.
آنها به زودی متوجه می‌شوند.
ما اندام‌های مشابهی داریم.
من احساس می‌کنم که یک طعمه‌ام.
و ما از آنها به روش مشابهی استفاده می‌کنیم.
اخیرا دوک والشن را ملاقات کردیم.
مرد بیچاره به نظر خیلی سرگشته می‌رسید...
شاید همین روزها دیگر این احساس را نداشته باشی.
...در افکار و خیالاتی پست و تحقیرآمیز.
من از گرایشاتمان برایش گفتم، از کسب و کارمان. او بی اعتنا بود...
نمی شنوم آنها چه می گویند.
...مبهم...
سخنانش مفهومی را دنبال نمی‌کرد، دسیسه، میل...
بر این باورم که او به یک بزدل تبدیل گشته.
او خیال می‌کند به راحتی می‌تواند
از سال‌هایی که در فساد زیسته، توبه کند.
باید کسی را پیدا کنیم. چه کسی را مدنظر داری؟
مادمازل روبانز را می‌شناسی؟
بله.
او از روسپی‌خانه‌ی نگرو بیرون آمده.
سال‌هایی که در آنجا سپری کرد، او را نیمه دیوانه ساخته
با نوعی خشم اروتیک.
او قادر به هرکاری است.
اگر چاقویی در دستانش بگذاری،
بر این باورم که با خوشحالی انجامش می‌دهد.
انجامش بده!
می‌بایست تنهایت بگذارم.
به زودی برخواهم گشت.
چه کاری دوست داری با وی انجام دهی؟
در زخم‌های او چیزی نهفته است که الهام‌بخش ظلم و ستم بزرگی است.
می‌خواهم که عذاب بیشتری را متحمل شود
می‌خواهم روی زخم هایش سخت کار کنم.
می‌خواهم روغن جوشان روی او بریزم.
این روغن می‌تواند زخم عمیق‌تری در درون بگذارد.
زشت‌تر از آن چیزی که روی پوست قابل مشاهده است.
تو مرا می‌ترسانی.
مردان ضعیف لایق به زانو درآمدن هستند.
به هر جهت، این همان چیزی است که آنها بخاطرش زار می‌زنند.
و من نمی توانم آن زاری را نادیده بگیرم.
از عذاب الهی نمی‌ترسی؟
من سرنوشتم را در دستان او می‌گذارم.
کژراهی خداوند آن چیزی است که من بایستی میل به تجربه کردنش را داشته باشم.
او به تو چه گفت؟
شهامت بازگو کردنش را ندارم.
به هرحال، ما در این صومعه هستیم.
اما اطمینان دارم که افکارم را دنبال می‌کنی.
فکر می‌کنی انها از پیش تو را فراموش کرده و رفته اند؟
صدایشان را دیگر نمی‌شنوم.
من بایستی سکوت کرده
و گوش دهم.
شاید صدایشان، ناله‌هایشان را دوباره خواهیم شنید...
در مکانی.
دوک عزیزم.
از دیدن شما بسیار خرسندم.
همچنین.
در این جنگل زهردیده.
گوش دهید...
من مادمازل گلدابل را دیدم که کالسکه‌ی شما را ترک کردند.
لحظه‌ای قبل.
درسته؟
بله، چرا؟
ایشان معمولا شب‌هنگام در جنگل به ملاقات شما می‌آید؟
بله. بله.
مشکلش چیست؟
هیچ مشکلی نیست، دوک.
تنها از دیدن شما و از دانستن این موضوع که
شما با دخترها ملاقات می‌کنید، بسیار خوشحالم...
از این دست دخترها.
به من بگویید،
شما فکر می‌کنید که
مادمازل گلدابل...
آماده‌ی ترک صومعه هستند؟
نمی‌دانم.
چیزی نگفت؟
خیر، به من چیزی نگفت.
فکر می‌کنید که
شاید مستعد باشد
به این هدف؟
او نیاز دارد تا تصمیم بگیرد
پیش از اینکه دیر شود.
خواهیم دید.
ما باید تند و تیز باشیم.
همچون یک فریاد.
متوجه هستید، دوک؟
گوش دهید...
من سوالی ظریف و مهم تری دارم.
مادمازل گلدابل
آیا ایشان بیماری را دارند؟
نمی‌دانی؟
او چیزی نگفت؟
به من چیزی نگفت.
شاید بیمار است اما نمی‌داند.
ولی...
تو آن را دیدی؟
نوعی حیوان از کنارمان گذشت، نه؟
معمولا...
آنها اینجا هستند.
پشت درختان.
زیبا،
و همچنین عریان.
آنها با خرسندی خود را در اختیار می‌گذارند.
بله؟ بله.
عجیب است.
اینجا، دوک، دومین نوچه.
از این فرصت استفاده کن برای حرفی که باید بزنی.
تا اظهار کنی...
چیزی که آنجا نمی‌توانی اظهار کنی.
آن کلمات را بر زبان آور.
ترجیح می‌دهم از کلمات استفاده نکنم.
بسیار خوب،
مادمازل یسلینگ.
بسیار، بسیار خوب
همین است. هراسان نباش.
بگیرش.
نوازشش کن.
انگشتانت را دورش بگیر.
همین است.
مهربان باش!
هستم.
و دقیق باش.
چرا مرا در اینجا به دام انداختی؟
خودت خوب می‌دانی مادمارل یسلینگ.
ارضا شو... بیشتر بهم بده.
مرا غرق در آن کن.
رهایم کنید!
ارضا شدن بر صورت یک زن برای من ارزشی ندارد.
خیلی گول‌زننده است.
من نمایش درد را ترجیح می‌دهم، بی چون و چرا است.
نمی‌دانم که آیا واقعا او سرگشته است
یا تظاهر می‌کند.
به این آدم‌ها اعتماد ندارم.
آنها انتظار چیزی بیشتر را دارند.
تو را یک بزدل تصور نمی‌کردم.
من بزدل نیستم،
من محتاطم.
جای عجیبی است برای اینکه کسی ملازمش را رها کند.
خانمت به اندازه‌ی تو قوه‌ی تخیل دارد؟
او در حال حاضر تمایلی به پاسخ دادن ندارد.
شاید او یک احمق واقعی است؟
اینطور فکر نمی‌کنم.
قربان؟
همین است.
چه کار می‌کنی؟
صدایی شنیدم.
نگاهش کن، نترس.
زانو بزن.
بفرما.
خوب است.
نوازش‌های بالطافت...
پای دیگر را بگیر.
از پایین شروع کن.
همین است.
با لمست سعی کن درگیرش کنی.
نگاهش کن.
لختش کن.
خانمش باید از ذاتی حساس و خوشایند باشد.
چرا آن برای ما مهم است؟
او اغلب نباید او را لمس کند.
او خواستار لمس شدن است وما اینجا همراهش هستیم.
این تمام آن چیزی است که اهمیت دارد.
دستانت را بگذار
روی بدنش.
بله، همین است.
نوازشش کن!
صورتش را بگیر.
ساکت می‌مانی.
تو را زیر نظر دارم.
نگاهش کن.
از نزدیک نگاهش کن.
نگاه کن.
حرکت نکن.
این تیغه را بگیر.
برای فرانسه انجامش خواهی داد
برای رهایی جوانی سلطنت.
محکم‌تر انجامش بده!
بیشتر!
بیشتر؟
بله! محکم!
همچون یک بچه ضربه می‌زنی.
محکم‌تر ضربه بزن!
بیشتر؟
لطفا!
بله؟ بله.
محکم‌تر ضربه بزن!
ماتحتت را نشانم بده.
بله؟ بیشتر؟
بیشتر؟ بله!
نگاه کن!
بیشتر؟ بله!
کافی است، مادمازل؟
بله؟
ای خوک‌صفت!
بده‌ش به من!
بده‌ش به من، به تو دستور می‌دهم!
بده‌ش به من!
از من مضحک‌تر نباش!
بده‌ش به من!
سخاوتمند باش!
به تو دستور می‌دهم!
سخاوتمند باش!
بازش کن! بله!
دروازه را باز کن!
دروازه‌ی جهنم را باز کن!
بمان! بمان!
ادامه بده!
او یکی از بهترین بازیگرانی است که تا به حال دیدی.
او به تو یاد می‌دهند که یک پیشکار باشی
همانطور یک بیمار.
از او بسیار خواهی آموخت.
به سینه‌هایم نگاه کن!
دیگر نمی‌توانم!
خودت را لمس کن.
سفت آن را در دست بگیر.
سفت‌تر!
تو را چه می‌شود؟
در منی حمام گرفتهام.
و شجاعت انجام این کار را با من داری؟
آلتت را نشانم بده.
می‌خواهم ببینم چه شرارتی برابرش در حال وقوع است.
چرا انقدر امروز بی پر و پاست؟
آیا دیگر توان گاییدن مرا نداری؟
من دوست دار گاییده شوم.
برو بیرون، تو بی‌مصرفی.
هر بوزینه‌ای بهتر از تو شق می‌کند.
اصرار کن!
حوصله‌ام سررفته!
و حالا من ماتحتم را به تو تقدیم می‌کنم! بله! بازش کن!
ادامه بده! باز کن...
منتظر چه هستی؟
چرا پرش نمی‌کنی؟
بکشش بیرون و بکن!
بکن!
مرا ارضا کن!
بالاخره!
آلت تناسلی‌ات را احیا کن!
من مسیح نیستم.
تو لایق مجازات هستی. نه.
لیس بزن!
فکر نمی‌کنی که راضی است؟
فکر کنم.
او مثل یک احمق لبخند می‌زند.
شاید نیاز دارد تا فراتر رود.
مدتی است که شق نکرده.
مهم نیست.
همه‌ش درونی است.
متوجهی؟
ترجیح می‌دهم به چیزی که می‌بینم، تکیه کنم.
تصور کن...
نامرئی را تصور کن.
تمام آن چیزی که می‌بینم اعضای بدنش است.
دوست می‌داشتی اگر اورا می دیدی. اطمینان دارم.
اما بیشتر نمی‌توانستم صبر کنم.
فوریت وامیال... بسیار گرانبها بود.
برای من
ضیافت زیبایی بود.
آرام.
دردناک.
بی‌نظیر، برای دختر بیچاره.
همه چیز بسیار روشن بود.
کوچک‌ترین جزئیاتِ روی پوستش.
هیچ صدایی برای پنهان کردن ناله‌هایش.
و او ناله‌های بسیاری کرد.
او جیغ می‌کشید...
حتی چندباری التماس کرد
شماری از لذت‌هایی که برایش آشنا بود.
اماانتظار بسیاری‌شان را نداشت.
بدنش به صراحت واکنش نشان می‌داد.
او دوام آورد تا زمانی که توانش را داشت.
ولی او دختری خوار و خفیف‌شده نیست، و ملازمی که طناب را نگه می‌داشت
نیز به یقین درد کشیده.
او خواستار این بود تا شلاق بخورد.
تو ارزش چنین لذتی را می‌دانی.
تماشای او در چنین موقعیتی، حالم را نامطلوب ساخت.
او را در آنجا ترک کردم.
خیس و برهنه در جنگل.
این هواخواهان پی نبرده اند
که مردی که وی را بیشتر از هرکس ستایش می‌کنند لذت را خوب می‌شناخت.
شاید نه از آن دست لذایذ شهوانی
بلکه، در آخرین روزهایش،
از تبار تازیانه
و مصلوب شدن.
اینها بالاخص شکنجه‌هایی ناب و تخلیص‌شده هستند
و من بر این باورم که شاید این مرد بیشتر از هریک از ما،
شادمانی و سرور را می‌دانست،
که خرسند باشد، درست پیش از مرگ،
با چنین لذت‌های فاخر و شهوت‌انگیز.
ولی این بی‌ربط است.
همانطور که می‌دانی، من مهر و عطوفت کمی برای این فیگور دارم
یا برای کسانی که ستایشش می‌کنند.
همانطور که زن شلاق خورد،
باید احساس می‌کرد... رهایی را.
همانطور که مرد احساس کرد
به هنگام مصلوب شدنش.
و لذت باید برخیزد
از اعماق این متارکه و رهاشدگی.
او باید از پشت تصاحب می‌شد تا به درستی احساس کند
رهایی مسیح را.
شلاق کفایت نخواهد کرد. تو با چنین زنانی زیادی لطیف هستی.
از پشت (باسن) است
که این رهایی برای زن رخ می‌دهد.
و...
هنگامی که از پشت او را می‌گیری
می‌خواهم با لذت ناله سر دهد تا اینکه دل بهم خورده شود.
تا اینکه استفراغ کند.
سپس
زمانی که از پشت تصاحب شده (گاییده شده) همانطور که شرح می‌دهی،
می‌خواهم او را ببوسی.
استفراغش را قورت دهی.
و آن را دیرتر به من پیشکش کنی...
به واسطه‌ی ریدنِ آن.
بسیار خوب
بالاخره، تصویری که مرا راضی کند.
تخیل تو مایوس نمی‌کند.
پوزش می‌خواهم که به تو تردید داشتم.
مهم‌تر از همه، باید مطمئن شویم
که هیچ خونی از او بر زمین نمی‌ریزد.
چرا؟
خونش آلوده است.
ما ستایشش می‌کنیم.
با این خون باید
خدمت‌گذار باشیم.
به من نگاه کن!
ارائه شده توسط سایت تاپ وان مووی مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور برای دریافت آدرس بدون فیلتر سایت عضو تلگرام ما شوید @TopOneMovie